Ronald IJmker begon met het Praeludium und Fuge Es-dur BWV 552 van J.S. Bach voortvarend en groots het woensdagavondconcert van de SOC in de Hervormde Kerk in Coevorden. Hierbij heeft hij zichzelf waarlijk op de proef gesteld. Vervolgens klonk met ingetogen rust in zachte klankkleuren de bewerking van Vater unser im Himmelreich van G. Böhm. De Sonate 5 van F. Mendelssohn-Bartholdy begon in de stijl van een gewone kerkdienst maar met een rustig opbouwend thema, waarbij een zekere spanning niet ontbrak, mondde dit uit in een mooi Allegro. Ronald besloot met delen van Symphonie 5 van C.M. Widor. Het Allegro Vivace was trefzeker met in het gehoor fijne ritmes met vele wisselende lastige loopjes. Het Allegro cantabile gaf een indruk als een ronddraaiend danseresje in een muziekdoosje. Daar kun je naar blijven kijken en luisteren. Het danseresje wisselde het doosje met het podium tijdens het Toccata, op wederom zeer virtuoos orgelspel met een mooi thema als slot.
Ondanks het onweer buiten konden we met recht genieten van een prachtig concert, met dank aan Ronald.



ronald ijmker